کاردرمانی یک حرفه سلامت مراجع محور است که به ارتقای سلامت و رفاه از طریق شغل مربوط می شود. هدف اولیه کاردرمانی این است که افراد را قادر سازد در فعالیت های زندگی روزمره شرکت کنند. شغل هایی که می گویید چیست؟ نه، این فقط شغل شما یا کاری نیست که به عنوان آن کار می کنید (اگرچه می تواند بخشی از آن باشد). در کاردرمانی، مشاغل (occupations) به فعالیت های روزمره ای اطلاق می شود که افراد برای اشغال زمان انجام می دهند و در عین حال معنا و هدف را به زندگی می آورند. مشاغل شامل کارهایی است که مردم باید انجام دهند، می خواهند انجام دهند و از آنها انتظار می رود.
کاردرمانی چیست؟
کاردرمانی یکی از رشته های توانبخشی است که با فلسفه ای مشخص برای دستیابی به بالاترین هدف توانبخشی تلاش می کند. همچنین به مجموعهای از فرایندهای پزشکی گفته میشود که به افرادی که دارای مشکلات حرکتی یا هر نوع مشکلی که در سلامت و تندرستی آنها وجود داشته باشد کمک میکند تا دوباره بتوانند کارهای روزانه و شخصی خود را خودشان انجام دهند.
به صورت دقیق تر، کار درمانی استفاده از فعالیتهای هدفمند برای جلوگیری از ناتوانی و حفظ سلامتی افرادی است که به نوعی دچار آسیب جسمی، ذهنی یا روانی هستند.
از نظر انجمن کار درمانی آمریکا (A.O.T.A) کار درمانی عبارت است از استفاده از فعالیتهای هدفمند برای افرادی که در اثر آسیب یا بیماری دچار محدودیت اختلال عملکرد روانی، اجتماعی، رشدی یا اختلالات یادگیری شدهاند، به منظور ایجاد حداکثر استقلال، جلوگیری از ناتوانی و حفظ سلامتی. این حرفه شامل ارزیابی، درمان و مشاوره است
خدمات کاردرمانی با هدف ارتقای سلامت، و بهزیستی، و برای کسانی که دچار یا در خطر بیماری، ضایعه، اختلال، عارضه، نقص، ناتوانی، محدودیت فعالیت، یا محدودیت در مشارکت هستند، ارائه داده میشود.
ارائه خدمات ویژه کاردرمانی شامل: آموزش مهارتهای زندگی روزمره، ایجاد و توسعه مهارتهای درکی، حرکتی و عملکرد یکپارچگی حس، توسعه مهارتهای بازی و پیش حرفهای و تواناییهای اوقات فراغت، طراحی، ساختن یا بکار بردن وسایل کمکی و ارتزها و پروتزها، انتخاب وسایل تطابقی، استفاده از صنایع دستی که بهطور ویژه به منظور افزایش عملکرد طرح شدهاست، توصیف و تفسیر آزمونها مثل ارزیابی قدرت عضلانی، ارزیابی دامنه حرکتی و نیز تطبیق محیط برای فرد معلول میباشد. این خدمات بهطور فردی، گروهی یا در سیستمهای اجتماعی ارائه میگردد.
بهطور خلاصه تمامی افرادی که به علت مشکل یا مشکلاتی لازم است تحت درمان قرار گیرند تا به استقلال در عملکردهای مورد نظر برسند، تحت این روش درمانی قرار میگیرند. مشکلات این افراد دامنه وسیعی را دربرمیگیرد و میتواند حاصل یک صدمه، یا تصادف باشد یا ناشی از بیماری جسمی، اختلال عاطفی، تعارضات و فشارهای روانی یا حتی تأخیر در رشد یا اختلالات مادرزادی باشد. این بیماران به تمام گروههای سنی از نوزادان، کودکان و … تا سالمندان میتوانند تعلق داشته باشند که از دوره کوتاه مدت مراقبت در دوران حاد بیماری تا توانبخشی در دورههای تطابقی طولانی مدت را شامل میشود.
“occupation” همان زندگی است و هر درمانی که بر اینگونه زندگی کردن تأیید نکند، جامع نیست. وجود انسان از طریق کار و عمل، تکامل مییابد و ساختن این عناصر زندگی، عاملی مهم برای احتیاجات انسان است.
کاردرمانگران شرایط درمانی را برای تمام سنین در گسترهای با تنوع بسیار زیاد فراهم میکنند. مانند توانبخشی در بیمارستانها و مراکز درمانی، توانبخشی در منزل، برنامههای توانبخشی روزانه و …. برای ریختن طرح درمانی، کاردرمانگران باید به تمام جنبههای فیزیکی، شناختی، روانی-اجتماعی و نیازهای محیطی که میتواند بر مراجع تأثیر بگذارد آگاهی کامل داشته باشند.